Ευεργέτες

Παπάζογλου Αλέξιος & Αγγελική

Ο Αλέξιος Παπάζογλου καταγόταν από την Άνω Βίτσα. Διατέλεσε εισπράκτορας του Βελή Πασά στη Λάρισα, γραμματικός του Μεχμέτ Ρεσίτ Πασά και του Κιουταχή στο Μεσολόγγι και στην Αθήνα. Σε πολλές περιπτώσεις από τη θέση που κατείχε ωφέλησε την πατρίδα του και τους ομόθρησκους και ομογενείς του.

Μίσσιογλου Αναστάσιος

Ο Αναστάσιος Μίσσιογλου με 5.000 γρόσια το 1832 μετατρέπει το σχολείο της Άνω Βίτσας σε ξενώνα.

Ο Αναστάσιος και η Σμαραγδή Μίσσιογλου κληροδότησαν στην Ελληνική Σχολή Άνω Βίτσας 20.000 γρόσια, εκ των οποίων ένα μέρος χρησιμοποιήθηκε για την κατασκευή των σχολείων, τα δε υπόλοιπα προς απόδοση καθυστερούμενου φόρου.

Επίσης κληροδότησαν και στη Δημοτική Σχολή 15.000 γρόσια.

Γιαννής Νικόλαος (1898-1976) Ο Νικόλαος Γιαννής καταγόταν από την Άνω Βίτσα. Δάσκαλος στο επάγγελμα με διαθήκη του άφησε αξιόλογη κτηματική περιουσία στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων.
Βελογιάννης Μάνθος (1837-1915)

Ο Μάνθος Ν. Βελογιάννης γεννήθηκε το 1837 στην Άνω Βίτσα Εργάστηκε ως αρτεργάτης στα Μπιτόλια, αρτοποιός στο Βελιγράδι, όπου και έγινε Σέρβος υπήκοος με το όνομα ‘Διαμαντής Νικολίτσι’. Εκεί δημιούργησε μεγάλη περιουσία. Υπήρξε ευεργέτης του Ελληνικού Έθνους. Το 1873 πλήρωνε τους μισθούς των δασκάλων των δύο σχολείων του χωριού του. Με διαθήκη του άφησε χρηματικά ποσά στον Εθνικό στόλο (140.000 χρυσές δραχμές), στο ορφανοτροφείο Ιωαννίνων και χρήματα στην Εθνική Τράπεζα για να σπουδάζουν φτωχά παιδιά από τη Βίτσα κ. α.

Χριστοφόρου Ιωάννης

Ο Ιωάννης Χριστοφόρου ή Βεϊτσινός ή Τσιγκόγιας ήταν γόνος της Άνω Βίτσας εγκατεστημένος στην Οδησσό της Ρωσίας. Από το 1859 έδινε 70-80 λίρες το χρόνο για τα σχολεία, τους φτωχούς και για έργα στην ιδιαίτερη πατρίδα του τη Βίτσα. Το 1872 με διαθήκη του άφησε μεγάλα χρηματικά ποσά για φιλανθρωπικούς και εκπαιδευτικούς σκοπούς στην ιδιαίτερη πατρίδα του, στη Ριζάρειο Σχολή, στο Πανεπιστήμιο και σε πολλά αγαθοεργά καταστήματα στην Αθήνα και στα Γιάννενα.