.

Μήκος διαδρομής: 4,5  χιλιόμετρα

Χρόνος: 2 ώρες

Μέγιστο ύψος: 942 μ.

Ελάχιστο ύψος: 720 μ.

Τύπος εδάφους: Καλντερίμι, μονοπάτι, χωματόδρομος

Σήμανση:  Αρκετά καλή 

Βαθμός δυσκολίας: Πολύ χαμηλός.

Πόσιμο νερό: Δεν υπάρχει.

Χρόνος επίσκεψης: όλη τη διάρκεια τού έτους

Χλωρίδα:  βελανιδιές, γάβροι, κέδρα

Πανίδα: αρκούδα, αγριογούρουνο, λύκος, αλεπού, σκίουρος, νυκτόβια και ημερόβια αρπακτικά πτηνά (ασπροπάρης, βραχοκιρκίνεζο κ.α.) 

Η σήμανση που ακολουθούμε μέχρι το Γεφύρι του Μίσιου είναι η Ζ9. Ξεκινάμε την διαδρομή μας από την πλατεία της Βίτσας, κατηφορίζουμε τον κεντρικό λιθόστρωτο δρόμο, περνάμε δυτικά από την εκκλησία Κοίμησης της Θεοτόκου και βγαίνουμε από το χωριό. Ακολουθώντας τον παλιό χωματόδρομο, περνάμε το εκκλησάκι των Ταξιαρχών και, λίγο πιο κάτω, φτάνουμε σε μια διασταύρωση. Το μονοπάτι στα δεξιά μας κατευθύνεται προς το Δίλοφο. Για το Κουκούλι συνεχίζουμε ευθεία στο πέτρινο καλντερίμι που αρχίζει από αυτό το σημείο, και με διαδοχικές στροφές κατηφορίζουμε την πλαγιά και μπαίνουμε στο παλιό καλντερίμι που, φαρδύ και με αλλεπάλληλα  σκαλοπάτια, συνεχίζει την κατηφορική του πορεία μέσα στο δάσος. Σε αυτή την πορεία μας δύνεται η δυνατότητα να θαυμάσουμε τους ορεινούς όγκους της περιοχής που όποια εποχή και αν την επισκεφτούμε, πάντοτε μας εντυπωσιάζουν.

Επίσης μπορούμε να θαυμάσουμε τη σπάνια χλωρίδα και ίσως κάποια από τα ζώα της άγριας πανίδας που είναι πλούσια στην περιοχή. Μετά από λίγη ώρα αριστερά του δρόμου, συναντάμε το ξωκλήσι του Αγίου Νικολάου. Αξίζει να βγούμε λίγο από την πορεία μας, να κατεβούμε μερικά πρόχειρα σκαλοπάτια δίπλα από το ξωκλήσι και να βγούμε σε ένα μπαλκόνι με εξαιρετική θέα τη Χαράδρα του Βίκου στο βάθος και κυριολεκτικά κάτω από τα πόδια μας, το γεφύρι του Μίσιου που ενώνει τις κάθετες πλευρές του φαραγγιού.

Συνεχίζοντας στο κεντρικό καλντερίμι, φτάνουμε στη Σκάλα της Βίτσας ή «σκάλα της κυρ Αλέξαινας» όπως αλλιώς ονομάζεται. που κατασκευάστηκε το 1868 με έξοδα της ευεργέτιδας Αγγελικής Παπάζογλου και διατηρείται σε πολύ καλή κατάσταση. Άλλοτε χτισμένη με ξερολιθιές και άλλοτε λαξευμένη στα βράχια, ελίσσεται αριστοτεχνικά, με συνεχείς στροφές πάνω στην   κατακόρυφη πλαγιά και μας οδηγεί στο βάθος της χαράδρας μπροστά από το πέτρινο γεφύρι του Μίσιου, κατασκευασμένο το 1748.

Η σήμανση που ακολουθούμε από εδώ και πέρα είναι η Ο3. Περνάμε πάνω από το γεφύρι και συνεχίζοντας, σε 250 μέτρα, συναντάμε μια διασταύρωση. Το αριστερό σκέλος οδηγεί προς το Κουκούλι, ενώ το δεξί προς το γεφύρι του Κόκκορη. Στρίβουμε δεξιά στο χωμάτινο μονοπάτι  και μετά από διαδρομή 20 λεπτών παράλληλα με την κοίτη του ξεροπόταμου φτάνουμε στο γεφύρι του Κόκκορη ή Νούτσου. Χτίστηκε το 1750 με χρηματοδότηση του Νούτσου Κοντοδήμου από το Βραδέτο.

Συνεχίζουμε δεξιά στην άσφαλτο μετά από 5 λεπτά φτάνουμε στο γεφύρι του Καπετάν Αρκούδα. Χτισμένο το 1806 με δωρεά του Εβραίου Σολομώντα Ματσίλη από όπου και η αρχική του ονομασία "γεφύρι του Εβραίου". Στις 6 Αυγούστου του 1906, ο τουρκικός στρατός σκότωσε στο σημείο αυτό τον Σαμαρινιώτη μακεδονομάχο Καπετάν Αρκούδα και από τότε το γεφύρι πήρε το όνομά του. Συνεχίζουμε απέναντι από στην άσφαλτο πάνω σε ένα καλοσημαδεμένο μονοπάτι φτάνουμε στο τρίτοξο γεφύρι του Πλακίδα ή Καλογερικό. Είναι ένα από τα λιγοστά τρίτοξα γεφύρια, χτίστηκε το 1814, χαρακτηριστικό του είναι τα τρία ισομεγέθη τόξα και τα οδοντωτά περβάζια. Το γεφύρι ήταν αρχικά ξύλινο αλλά μετατράπηκε με χορηγία του ηγούμενου της μονής του Προφήτη Ηλία Βίτσας σε πέτρινο, εξ' ου και το όνομα Καλογερικό. Το όνομα Πλακίδα το πήρε από τα αδέλφια της ομώνυμης οικογένειας που το επισκεύασαν το 1864. Από εκεί το μονοπάτι μας οδηγεί προς το γεφύρι του Μύλου που βρίσκεται στην άκρη του χωριού πάνω από το Μπαγιώτικο ρέμα και από σε 5 λεπτά φτάνουμε στους  Κήπους.

Latitude: 39.873688 
Longitude: 20.750093
Βίτσα 440 07, Ιωάννινα Ελλάδα